Ersan Bilik

Merhum Turgut Özal ile ilgili olarak anı-kitap tadında yazılmış ve onu tanıyan yakın çevresi ile yapılan röportajlardan derlenmiş The Özal – Bir Davanın Öyküsü kitabını okuyorum…

Bu mivalde hazır kitabı okurken, kitapta altını çizdiğim önemli satırları blogumda paylaşarak kitaptaki ilginç bulguları beyin süzgecimden de geçirerek, blogumu takip eden dostlar ile paylaşmak istiyorum…

Malatyalı Özal’ın babası Ziraat Bankası Müdürü(medrese eğitimi almış, arapça, farsça ve osmanlıca biliyor – matematiği kuvvetli), annesi ise ilkokul öğretmeni (mektepli, dini terbiye almış – matematiği kuvvetli)…  Aile, Malatya’nın elit aileleri arasında.

O dönem komşu olduğu & çocukluk arkadaşlarından bazıları: Hasan Celal Güzel, Hüsnü Doğan, Recai Kutan

İlk okulu Söğüt & Silifke’de, orta okulu Mardin’de, Liseyi Kayseri’de bitiriyor.

Yazının devamını oku »

Richard Feynman… Nobel ödüllü ünlü fizikçi… Aynı zamanda bir polymath…

Feynman’ın “farklı” olmasının nedeni neydi ? Gezegenlerin, güneş etrafında nasıl döndüğünü ortaokul matematiği bilen birine anlatabilecek kadar konuya hakim olması, şu anda üzerinde çalışılan quantum computing alanının yaratıcılarından olması, amatör bir ressam olması, iyi bir biyolog olması ve daha nice özelliği…

Feynman’ın “Şaka yapıyor olmalısınız Bay Feynman” ve “Diğerlerinin ne düşündüğünü neden umursuyorsun ?” isimli iki kitabı da Feynman’ın belirgin farklarından… Ayrıca YouTube’da Feynman’ın röportajını mutlaka izleyin…  O röportajda kendisinin söylediği çok güzel bir cümle var… Sanatçı bir arkadaşı Feynman’a, bilim adamlarının, estetik duygudan yoksun olduğunu belirtmiş… Elbette Feynman’ın cevabı, evlere şenlik… Buyrun o cevap..

“Bu çiçeğin güzelliğini takdir ediyorsun… Estetik duyguna hitap ediyor ve kimbilir içinde ne fırtınalar kopartıyor…

Senin kadar olmasa da, ben de onun güzelliğinden zevk alıyorum…
Senden daha az yoğun olmakla beraber, ben de beğeniyorum ve hissediyorum…

Bunlarla birlikte, ben çiçeğin moleküler yapısını düşündüğümde de heyecanlanıyorum. Onun nasıl evrimleştiğini düşünüyorum…
Böcekleri çekmek için büründüğü parlak renkleri, bu renkleri böceklerin nasıl algıladığını hayal ediyorum…

Dahası, bu çiçeğin mükemmel matematiksel simetrisinden hoşlanıyorum. Olan biten kimyasal reaksiyonları hatırlayıp, hayranlık duyuyorum…

Sense, sanatçı dostum, bütün bunlardan yoksunsun. Derslerde öğrensen bile, doğan gereği gerçekten anlamayacak ve bir zevk alamayacaksın…

ve bu, senin estetik duygunun çok çok üzerinde, çok daha saf bir duygu…”