Bir Türk Dünyaya Bedel
İki Türk kaos, üç Türk şiddet…
Niye takım halinde çalışıp bişeyler beceremiyoruz ? ya da becerenlere neden hiddetle, öfkeyle bakıyoruz sorusu kafamı kurcalıyor zaman zaman…
Gerçi ne bekliyorduk ki ? Dünyaya gözümüzü açtığımız andan itibaren kendimizi sonu olmayan ve uzun bir maratonun başlangıcında bulduk…
Fikrimiz sorulmadı.
Tek amaç “yırtmak”…
Bir şekilde yırtmak…
Kır, parçala, devir, at…
Gözlerini kan bürüsün !
Ez, geç.. Ama bir şekilde yırt be oğlum !
Yırmak için öyle modeller geliştirdik ki, şeytan bile emekli oldu be abi…
Kötülerin yerini Pu.tlar.. Pu.tların yerini Mega p.ştlar aldı…
Merak ediyorum, kaçı yırttı, kaçı yırtıldı…
Parça pinçik olan kaç tane…
Al işte, model ortada.. Dön çevrene bak bi…
Kırılanı, döküleni görüyor musun ? Sayabiliyor musun ?
Herşey güllük gülistanlık oldu mu ? Modelinizi justify edebildiniz mi ?
Yok be abi…
Eee ? Ne yapacağız ?
Bilmem. Ama Allah aşkına, beceremiyorsan…
Gölge etme bari, başka ihsan istemez.
