Kişisel fikirlere kişisel bir yer
Böyle bir ihtiyaç var.. Her ne kadar Codart`ta bulunan şirket blogumuzda blog yazıları yazıyor isem de, şirket blogunda kişisel fikirleri yazmanın saçma olacağı aşikardı…
Herhangi bir alanda uzmanlaştıkça, insanların size karşı yaklaşımları mutlaka değişiyor..
Örneğin doktorsanız, her zaman ve her yerde doktorsunuzdur. İnsanlar sizi görünce mutlaka “abi şuram ağrıyor sence neden ?” diye başlayan cümleler kurarlar. İlgilenmezsen kötü doktorsundur, arıza çıkarırsan gelir hastaneyi basar, hatta çeker silahı vururlar…
Yazılımla uğraşıyorsanız, çevreniz için “bilgisayarcı”sınızdır. Dolayısı ile açamadıkları mp3 dosyalarını ( onların tabiriyle çalamadıkları müziği) sizin çalmanız beklenir. Yapamazsanız, boşuna okumuşsunuzdur.
Nedense, aynı topluluk Başbakanın, milletvekilinin ya da bürokratların yaptığı ( ve çoğunlukla yapamadığı) işler ile ilgili olarak aynı hassasiyeti göstermez..
Ancak herkesin mesleklerinden öte insani bir hayatı da vardır. Ve o hayatta sizin onlar ile ilgili bilmediğiniz bir sürü nevi şahıslarına münazır yetenekleri vardır.
Hangimiz Kenan Evren’in resime ilgi duyduğunu biliyorduk ?
Bill Clinton’un saksafon çaldığını kamerada görmeden önce bilen kaç kişi vardı ?
Wolksvagen Bettle ( bildiğimiz tosbağa) prototip resimlerini Adolf Hitlerin yaptığını biliyor muydunuz ?
Ne demiş Yunus Emre ?
severim ben seni candan içeru…
yolum vardır bu erkandan içeru…
süleyman kuş dili bilir dediler,
süleyman var süleymandan içeru…
beni bende demen ben bende değilem,
bir ben vardır bende benden içeru…
Kararım odur ki kendime ait artık bi blog tutmanın vaktü gelmiş idür. Bir kaç kez deneyip, silip, kendim için blog scripti yazıp, gene blog yazmayıp geçen süreden sonra ara sıra buraya takılacağım…
Ve buradaki fikirlerim tamamen beni bağlar, bi çok değişik konuda yazabilirim, girişimcilik, yazılım, bateri, müzik, sinema, siyasi fikirlerim vesair…
Hadi, rasgele.. !
